Print Friendly, PDF & Email

Ik schrijf eenmalig mijn persoonlijke verhaal en precies vandaag omdat ik vandaag een heel intense periode afsloot, want ik had mijn laatste therapiesessie en daarmee ook het afscheid van de psycholoog. Na 7 maanden intens met elkaar samengewerkt te hebben was dat wel even een moeilijk moment. Samen met hem heb ik een zeer intense reis gemaakt naar hele diepe zwarte dalen om nu bij uitzicht en overzicht te zijn.

Ze huilt maar ze lacht…

Ik was iemand die altijd zei dat het goed gaat én van buiten een lach gaf en vanbinnen heel hard huilde. Het liedje van Maan ‘ze huilt, maar ze lacht’ was op mijn lijf geschreven. De reis begon ik eigenlijk door mijn bekkeninstabiliteit die ik kreeg na de geboorte van onze zoon Jip in januari 2019. De bekkeninstabiliteit beheerste mijn complete leven en het maakte mijn leven steeds kleiner. Ik was kei eenzaam. Toen ik in de medische wereld geen echte oplossing voor mijn intense pijnen kreeg kwam ik uiteindelijk in aanraking met dokter Juriaan waar een reis begon die ik niet voor mogelijk had gehouden.

Door onverwerkt trauma heb ik traject niet kunnen afmaken,maar ben ik dus met een therapie gestart die ik vandaag afrondde. Heftige kinderjaren, een heel moeilijke en eenzame jeugd én een verkrachting op mijn 19e maakten dat ik vastliep. Ik liep letterlijk vast door de bekkeninstabiliteit, maar ook vanbinnen. Want ik was niet gelukkig, ik raakte mezelf steeds meer kwijt. Mijn droom viel in duigen omdat ik na de heftige gebeurtenis op mijn 19e helemaal verdwaalde in het leven. Ik maakte keuzes die niet perse goed voor mij waren, maar waarmee ik vooral wilde laten zien dat ik er ook mocht zijn. Ik wilde zo geliefd worden door een ander dat ik mezelf kwijtraakte.

Van het donker naar het licht

De therapie was heftig, ik heb echt in het dal gelegen, daar waar het donker was, daar waar ik niet meer wilde leven omdat ik niet meer wist hoe. Alleen nu is het moment daar dat ik kan zeggen, het leven is gelopen zoals het is gelopen (dat heb ik weten te bewerkstelligen met o.a. EMDR) en ik kies voor het leven. Ik kies voor het licht. Juist omdat ik het donker zo heb gezien, kan ik het licht veel meer zien én waarderen.

Mijn roots en missie

Ik ben een Drents plattelandsmeisje die in de Randstad woont, maar kan nu écht zeggen dat ik trots ben op wie ik ben! Ik ben een dwarsdenker, een vrouw met een groot hart en een missie. Voor die missie was de afgelopen maanden helaas wat minder ruimte, we probeerden door te gaan,maar daar kwamen niet de beste resultaten uit voort. Dat voel ik echt én tegelijkertijd kunnen we maar 1 ding doen, met volle vaart vooruit. We hebben de website vernieuwd, ons aanbod vernieuwd en onze missie is sterker dan ooit. We gaan gezondheid en plantaardig eten meer dan ooit op de kaart zetten.

Ik ben er helemaal klaar voor en heb er zin in! Het belangrijkste wat ik heb geleerd door dit hele traject ; heb je lijf lief! Zorg er echt heel goed voor én zet jezelf op nummer 1. Vanuit daar kun je zorgen voor anderen.

Hulp

Ik vraag niet makkelijk om hulp, ik ben gewend alles alleen te doen en juist dat is altijd mijn valkuil geweest. De afgelopen jaren waren echt heel zwaar op alle fronten, ook financieel. Na zoveel jaren durf ik weer te dromen, dromen met de Veganistische Keuken en dromen om anderen te helpen met de weg die ik zelf heb bewandeld; leefstijl in al zijn facetten. Om die dromen te kunnen verwezenlijken heb ik een steunactie gemaakt, wil je daar meer over weten? Check deze link.

Laatste berichten van Trientje Blenkers-Klein (Toon alles)

Pin It on Pinterest

Share This